Stone Sour – The House of Gold & Bones pt.2 (2013)

stone_sour_-_house_of_gold_26_bones_part_2Dat Stone Sour veel meer is dan een zijproject van Slipknotfrontman Corey Taylor, is allang geweten. Dat ‘House Of Gold & Bones, Part 1’ de lat hoog gelegd heeft voor het tweede deel van dit dubbele conceptalbum, daar zal de gemiddelde fan van de alternatieve metalband het ongetwijfeld mee eens zijn. Heel lang hebben we er in elk geval niet moeten op wachten. In februari loste de band al de eerste single Do Me a Favor op hun Youtubekanaal en nog voor de officiële release was het volledige album al te beluisteren via Soundcloud. Later volgt ook nog een vierdelige stripreeks.

Part 1 begon nog met stomende uptemponummers Gone Sovereign/Absolute Zero, en dat is bij Part 2 wel even anders. Opener Red City brengt het verhaal rustig opnieuw in gang met Corey Taylor vergezeld van een simpele piano-riff. De sfeer wordt echter al snel veel intenser. Nog voor het einde van dit nummer zitten we terug op kruissnelheid. Net op tijd voor het meer uptempo Black John.

Het tempo gaat lekker op en neer, het derde nummer Sadist, een zuivere powerballad, mag één van de hoogtepunten van de plaat genoemd worden. De veelzijdigheid van Taylors stem wordt hier nog maar eens bewezen door het afwisselen van cleane zang, screams en grunts.

Er mag ook al eens meegezongen worden en daarvoor is Stalemate wellicht goed geschikt. “If I fail, if I fall. If I can’t be free then I never was at all” zal live wellicht veelvuldig meegebekt worden. Ook de wisselende gitaarsolo’s tussen Jim Root en Josh Rand laten mij hopen dat het nummer op de setlist terechtkomt.

Soms komen roots bovendrijven en in het geval van Taylor is dat onder andere het geval bij Gravesend. De tweede single van het album doet vanaf het begin spontaan aan Slipknot denken met haar industrialgeluiden en weer die typische gruntstem. Daartegenover zou je dan weer het melodieuze The Uncanny Valley kunnen zetten. Laat het duidelijk zijn, de term conceptalbum staat in dit geval absoluut niet voor eentonig.

Blue Smoke dient vooral om de luisteraar voor te bereiden: er komt een knaller aan! Do Me a Favor is zoals eerder gezegd in februari al gereleased. Alweer een rechttoe rechtaan rocknummer dat live voor vuurwerk zal zorgen. Toch loopt het schijnbaar naadloos over in het compleet andere The Conflagration. Opnieuw een ballad, deze keer compleet met strijkers en een iets gevoeligere gitaarsolo dan we gewend zijn. Er mag al eens geslowd worden, het hoeven niet altijd moshpits te zijn.

Zoals barman Lowieke in Neveneffecten terecht opmerkt is een verhaal pas compleet als begin en einde samenkomen. The House Of Gold & Bones is een schitterende afsluiter voor het verhaal dat met Gone Sovereign/Absolute Zero begonnen is. Een tour waarin beide albums back to back gebracht worden zou echt wel een groot succes kunnen worden.

‘The House Of Gold & Bones, Part 2’ moet dus zeker niet onderdoen voor zijn oudere broer. Stone Sour bewijst nog maar eens dat ze momenteel aan de top staan van de metalwereld. Ze leveren een conceptalbum waarin de nummers toch perfect los van elkaar staan. Laat het album wel groeien. Het wordt echt beter telkens je er opnieuw naar luistert, maar is dat niet typisch voor goeie tijdloze platen?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s