Alter Bridge – Fortress (2013)

alterforwebsiteZe mogen dan nog steeds niet de grote bekendheid genieten bij het grote publiek, fans beginnen al jaren spontaan te kwijlen telkens Myles Kennedy en zijn bende ex-Creed leden in het nieuws komen. Na de tweede tournee van Myles met gitaaricoon Slash en het eerste soloproject van Gitarist Mark Tremonti was het tijd om nog eens de koppen samen te steken en met een opvolger voor het bejubelde ‘ABIII’ af te komen. Het vervolg zou nog sterker en vooral zwaarder zijn.

Je zou kunnen twijfelen om Alter Bridge het label “Metal” op te kleven. Hun sound blijkt toch iets toegankelijker dan bij de gemiddelde kapperschuwe bende hoofdschudders. Bij zijn eerste soloalbum ‘All I Was’ gaf gitaarbeest en voornaamste AB-songwriter Mark Tremonti toch blijk verstand te hebben van volwaardige metalriffs. Die trend lijkt hij nu ook op ‘Fortress’ gedeeltelijk verder te willen zetten.

Opener Cry of Achilles zet aan met een akoestische intro alvorens compleet los te barsten. Het nummer is een beetje atypisch maar mag gerust bij hun beste werk worden gerekend.  Er heerst een intens sfeertje. Mensen die twijfelden of het niveau van de vorige albums kon worden aangehouden, krijgen direct antwoord.

Het tweede nummer Addicted to Pain werd al eerder vrijgegeven als eerste single van de schijf. Het is een meer rechttoe rechtaan rocknummer in de stijl van Ties That Bind en Isolation. Gas terugnemen doen we met Lover, een zwaarlijvige ballad over relatieproblemen. Ook dat maakt hen tot meer dan het zoveelste metalbandje. Muziek die ergens over gaat en het dan nog eens perfect weet over te brengen.

Tremonti nam op ‘All I Was’ al de leadzang voor z’n rekening en nu krijgen we hem ook bij Alter Bridge voor het eerst volwaardig te horen. Eerst eventjes tijdens de brug van Peace is Broken, vervolgens ook tijdens  Waters Rising. Dat is dan ook een van de weinige nummers waarop de man nog eens zijn ouderwetse shredmoves bovenhaalt. Tussendoor wordt tijdens Calm the Fire nog eens teruggegrepen naar de sfeerzetting van het openingsnummer.

Stond Myles Kennedy voordien al bekend als het toonbeeld van sympathie, dan laat hij tijdens Cry a River de arrogantie spreken. Het is een nummer met ballen, mede dankzij de opnieuw enorm stevige ritmesectie. We mogen dan vooral de zanger en gitarist bewieroken, ook bassist Brian Marshall en drummer Scott Phillips zijn hoofdpersonages in het succesverhaal dat Alter Bridge al jaren aan het worden is.

Na de zware thema’s die tijdens de luisterbeurten over ons heen denderen, worden we toch nog gerustgesteld. De ballad All Ends Well verzekert ons: “If you believe in nothing else, just keep believing in yourself. There will be times of trouble, it’s gonna hurt like hell. This much I know, all ends well. It all ends well.” Zeemzoet en cliché? Jawel, maar dat mag ook al eens.

Op het einde zie je de muren van de vesting die je voor jezelf hebt gebouwd afbrokkelen, je staat volkomen machteloos maar denkt niet aan opgeven. Ook de titelsong kreunt onder de zwaarlijvigheid van het menselijke bestaan. Fortress blijkt de ideale afsluiter voor een album dat geen drama en duisterheid schuwt, maar dat toch hoop oproept. Al is het maar voor de toekomst van zwaardere rockmuziek en, laat ik het maar direct zeggen, metal.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s