Monster Magnet – AB (2014)

220px-monsterlastpatrolVorig jaar stonden ze nog op de Lokerse Feesten samen met Alice Cooper en Deep Purple, dit voorjaar zijn ze op tournee met een integrale uitvoering van hun nieuwste album Last Patrol. Laat het duidelijk zijn, Monster Magnet zit momenteel nog altijd op kruissnelheid.

Door mijn stage bij het beste weekblad van het land moest ik me reppen om op tijd in Brussel te staan. Bij mijn aankomst in een van de beste zalen van datzelfde land hoorde ik dan ook net de laatste noten van voorprogramma van dienst, het Japanse Church of Misery, uitsterven. De banner achteraan het podium bevatte in elk geval een grote verwijzing naar Black Sabbath.  Die engel, weet u wel.

En dat Black Sabbathgevoel zou heel de avond aanwezig blijven. Terwijl het podium werd klaargezet voor Dave Wyndorf  en zijn stoners, rolde de ene Sabbathklassieker na de andere uit de boxen en ook Last Patrol bevat meerdere knipogen naar de bompa’s van de metal. Een intiem sfeertje trouwens in de AB, waar de bovenverdiepingen en de zitplaatsen waren afgesloten en de dranghekken weggenomen. Bijna niet te geloven voor een band van dit allooi. Het zorgde er in elk geval voor dat persfotografen tussen het volk moesten plaatsnemen en yours truly de helft van het concert een enorme lens in zijn smikkel geduwd kreeg.

Op hun gemak kwamen de Magneten het podium opgewandeld. Alsof Wyndorf onze laatste Monster Magnetrecensie had gelezen, straalde het enthousiasme er deze keer vanaf seconde één vanaf. I Live Behind The Clouds bleek een ideale opener, gevolgd door het magnifieke Last Patrol. Een uurlang nam de band haar publiek mee op een psychedelische trip in een intieme setting. Spoedig verwachtte je dat men met jointjes en hashpijpjes zou rondkomen.  Misschien een idee voor de volgende keer?

Na End Of Time als climax en Stay Tuned als soort van fade-out verliet de band voor het eerst het podium. Mensen ontwaakten net op tijd uit hun roes voor een rondje encores. Hoeveel mensen zou het trouwens opgevallen zijn dat één van Wyndorf’s snaren al een half concert hing te bengelen (de A, voor de kenners)? Die zwarte Epiphone dient overgens meer voor de show dan uit noodzaak. Met achtereenvolgens Twin Earth, Look To Your Orb For The Warning en Dopes To Infinity leken ook gitaristen Garrett Sweeny en Phil Caivano te ontwaken uit hun roes. Pas tijdens een rondje Space Lord (motherfucker!) ging het dak er helemaal af.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s