Arch Enemy – War Eternal (2014)

arch_enemy_-_war_eternal_artworkIn maart dit jaar liet melodic death metalformatie Arch Enemy weten dat frontvrouw Angela Gossow op hun nieuwe plaat niet meer te horen zal zijn. Vele fans hielden hun hart vast voor wat nieuwe schreeuwster Alissa White-Gluz zou betekenen voor de sound van de Zweedse band. En  vooral of die zangeressenwissel nu de baan ruimt voor cleane zangstukken.

Een Arch Enemyalbum bevat telkens weer veel klassieke invloeden, dat is bij deze niet anders. Tempore Nihil Sanat (prelude in F) warmt de luisteraar op alvorens Never Forgive, Never Forget er lekker ouderwets de beuk inzet. De nieuwe stem valt echter direct op: Angela is weg. Alissa‘s grunts klinken net iets hoger, soms iets geforceerder ook.

Met War Eternal, As The Pages Burn en You Will Know My Name hadden we al drie voorsmaakjes voor de nieuwe Arch Enemy gekregen. Vooral dat tweede nummer sloeg wel aan. Heavy riffs die op het juiste moment worden afgewisseld door splijtende over-the-topgitaarharmonieën met duidelijke klassieke toetsen. Moest Beethoven vandaag leven, hij zou goedkeurend meeknikken. Ook You Will Know My Name mag er overigens echt wel zijn. Een uptempo nummer zoals we die ook al uit de pen van Griekse gitaargod Gus G (alliteratie is louter toevallig, excuses daarvoor) hebben weten kruipen met een overvloed aan melodie en instant meebrulbaar refrein. Zelfs de nieuwe stem blendt hier perfect in.

Tussenin hadden we met No More Regrets al een ware overdaad aan klassieke invloeden gehad. Het nummer waarvoor de band intussen al een videoclip heeft opgenomen, doet aan overkill waardoor het geheel af en toe ietwat belachelijk dreigt te worden. Vooral de melodie tijdens het refrein nijpt langs alle kanten.

Langste nummer Time Is Black is tegelijk het meest symfonische van het album. De toegevoegde strijkers zorgen bij momenten voor een heerlijk intens sfeertje. Een sfeer die ook tijdens Avalanche nooit ver weg is. Goed om weten dat Arch Enemy ook zonder Angela (al blijft ze wel nauw betrokken bij de band) synoniem blijft voor heerlijk intense melodeath met veel klassieke toetsen.

Na de instrumentale afsluiter Not Long For This World heeft de bende van Michael Amott nog een extratje in petto in de vorm van Mike Oldfieldcover Shadow On The Wall. Zelfs hier krijgen we Alissa’s cleane stem niet te horen. Maar moeten we daar nu blij of droevig om zijn?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s