Evil Invaders -Pulses of Pleasure (2015)

evil-invaders-pulses-of-pleasureEin-de-lijk. Na jaren van jeugdhuizen afschuimen en die ene EP van zo’n twee jaar terug. Het viertal uit Leopoldsburg heeft rustig de tijd genomen om aan haar bekendheid te werken, maar nu ligt dat eerste full album dan toch in de winkelrekken. Om maar te zeggen: de verwachtingen lagen hoog voor dit schijfje. Laten we hopen dat de Limburgers kunnen inlossen.

Elke Vlaamse liefhebber van heerlijk ouderwetse speedmetal heeft intussen ongetwijfeld al van Evil Invaders gehoord. Ze klinken als Iron Maiden op steroïden en weten hoe ze een concertzaal moeten doen ontploffen. Hun eerste volledige worp luistert naar de naam ‘Pulses Of Pleasure’ en is een ode aan het snelle gitaargeweld dat we begin jaren tachtig op onze boterham kregen. Denk aan een mengeling tussen ‘Kill Em All’-Metallica, het reeds genoemde Iron Maiden, maar vooral door de zang is de gelijkenis met Agent Steel misschien nog de meest logische.

Nu we de introductie gehad hebben, kunnen we aan het echte werk beginnen. Met single Fast, Loud & Rude plegen de kwaadaardige indringers hun luisteraars meteen stevig bij de ballen te grijpen. De stevige riffs komen aan een duizelingwekkend tempo om je oren gevlogen. Frontman Joe krijst zijn longen uit.

We zijn dus vertrokken voor een wilde trip op topsnelheid. De ene riff volgt de andere knetterende gitaarsolo op alsof het geen enkele moeite kost. Soms pleegt dat te gaan tegensteken, niet zo bij Evil Invaders. Neem nu bijvorbeeld tijdens de titeltrack, wanneer we te horen krijgen dat Joe en leadgitarist Sam Lemmens ook niet vies zijn van een langgerekt gitaarharmonietje.

Laat me wel even streng zijn: het warm water wordt hier zeker niet opnieuw uitgevonden. We krijgen geen vers gerecht, maar een in de microgolf opgewarmde maaltijd opgediend. Die riff tijdens Eclipse Of The Mind doet denken aan Kingmaker, het enige beluisterenswaardige nummer op Megadeth’s laatste gedrocht. Stairway To Insanity heeft bij momenten dan weer wat Fear Of The Dark meegekregen. Blinded, dat vooral de intro vormt naar afsluiter Master Of Illusion, heeft met die rustige bas en piepende gitaarharmonics dan weer veel weg van Iron Maiden’s Remember Tomorrow. Vijftien seconden later zitten we dan weer volop in Fear Of The Dark.

Evil Invaders heeft dus vooral het eten van gisteren opnieuw opgewarmd. Maar het enthousiasme en vooral de honger zijn zodanig groot dat het mij worst zal wezen. En u ongetwijfeld ook. Hun eten smaakt allesbehalve gedateerd. Zo’n heropgewarmde kost, dat kan soms verdomd goed smaken!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s