Ostrogoth – Last Tribe Standing (2015)

ostrogoth-lasttribestandingEindelijk weer nieuw werk van Ostrogoth. De Gentse oermetalband was de laatste jaren weer beginnen toeren en was volop aan nieuw materiaal bezig. Toen sloeg plots het noodlot toe wanneer gitarist Rudy ‘Whiteshark’ Vercruysse geconstateerd werd met kanker. Het vijftal besloot niet bij de pakken te blijven zitten en werkte naarstig verder aan wat de opvolger voor het in 1987 alweer verschenen ‘Feelings of Fury’ zou worden. ‘Last Tribe Standing’ zou een eerbetoon worden aan de intussen overleden Whiteshark die tot zijn laatste dagen Freddie Mercurygewijs actief bleef in de band.

Wat direct opvalt, is dat het nieuwe werk slechts vier nieuwe nummers telt. Het was eerst de bedoeling om een EP uit te brengen, maar uiteindelijk werd besloten om vier livetracks toe te voegen en zodoende er een soort van dubbel-EP van te maken. A-kant met nieuw materiaal, B-kant met livenummers, zijnde Heroes Museum, Full Moon’s Eyes, Paris By Night en Rock Fever.

Het tempo ligt laag bij opener No Risk Taken, om op de gepaste momenten te versnellen. Remember Paris by Night? De nieuwe Ostrogoth klinkt dus absoluut nog zoals de oude, Belgische classic metal met vette knipogen naar de oude Judas Priest en Iron Maiden dus. De productie blijkt bovendien stukken beter dan in de goeie ouwe tijd. Tijdens Clouds ligt het tempo dan weer iets hoger. Het nummer groovet meer dan het voorgaande.

“The place once empty, is now refilled again / the heroes you thought were gone / your world not yet undone”, klinkt het na een lange instrumentale intro tijdens Return to the Heroes Museum. Het is wellicht half autobiografisch, en wat een geruststelling. Het nummer is complexer van structuur, zonder te vloeken met de rest van het album.

Voor de titelsong gaat het tempo aanvankelijk weer naar beneden. De tekst “They tried to break us / they love to hate us / what sets us apart binds us / be the last tribe standing”, doet wat Manowarachtig aan. Een gitaarharmonie wordt gevolgd door een dubbele gitaarsolo die door merg en been gaat. Het laatste wapenfeit van Whiteshark was er in elk geval één dat kon tellen. En voor wie eraan twijfelt: Ostrogoth gaat door, ook al zijn ze de laatste overgebleven stam.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s