Gingerpig – Ghost on the Highway (2015)

gingerpig_ghost_01-lp-cover“Muziek is mijn manier om mijn persoonlijke Ghost on the highway voor te blijven”, aldus Gingerpigoprichter en -frontman Boudewijn Bonebakker over de titel van hun nieuwste creatie. Waar het debuut van de Nederlandse band  nog een ‘The Ways Of The Gingerpig’ nog een eclectisch samenraapsel van allerlei invloeden was, gaat hun derde duidelijk verder op de weg die op ‘Hidden From View’ was ingeslagen.

Ter verduidelijking voor de overgrote meerderheid van de muziekliefhebbers die het bij de naam Gingerpig hoort onweren ergens boven Duitsland: Bonebakker en de zijnen staan voor bluesy rock met duidelijke knipogen naar de gezegende jaren zeventig. Qua stemgeluid doet Bonenbakker dan weer eerder hevig aan Chris Cornell denken.

Opener The Nature Of The Fool brengt ons al direct weer in seventiesstemming met een ouderwetse bluesriff. Speelse gitaarleads geven een aanloop naar een outrosolo, en zijn dat niet de beste solo’s van allemaal?

De intro van Five River Swamp doet dan weer heel even aan Born Again van Black Sabbath denken alvorens dan toch het geweer van schouder te veranderen en opnieuw een oubollig bluesriffje in te zetten. Daar hebben we toch een pijnpuntje. Hoewel de muziek best vermakelijk klinkt – en wat een heerlijke stem heeft die man toch -, klinkt de meerderheid van de nummers net iets te veel textbook bluesrock.

Toch weten de Nederlanders bij momenten de handleiding bluesrock voor beginners bij momenten links te laten liggen. Met name tijdens Hear Me, een langgerekte klaagzang met constant dreigende ondertoon, grijpt Bonebakker de luisteraar zes minuten lang spreekwoordelijk bij de keel. Wanneer de muziek en zang stilvallen en de gitaar even rust brengt met een tokkel, is het even vol spanning wachten op het vervolg.

Na de fade-out belanden we met de titeltrack weer direct in de sfeer van voordien: textbook bluesrock. Niet dat er niet geprobeerd wordt, Brace Before The Fall of A Lifetime Of Murder, klinken qua riffs net iets minder bluesy, maar echt memorabel wordt het niet.

Laat er geen twijfel over bestaan: ‘Ghost On The Highway’ is zeker geen slecht album. Het bevat meer dan vermakelijke nummers en zijn de vocals al bewierookt geweest? Feit is gewoon dat seventies style bluesrock weer enorm in is bij beginnende bands en dan is het moeilijk om jezelf te onderscheiden. We horen opnieuw een verdienstelijke poging, maar nu toch nog eens de laatste Zodiac beluisteren.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s