Heidevolk – Velua (2015)

22285Ergens tussen al dat buitenlands geweld zullen dit jaar op Graspop opnieuw enkele Nederlandstalige klanken te ontwaren vallen. Op vrijdag 19 juni komt Heidevolk immers hun nieuwste album Velua voorstellen. Naar goede gewoonte vertellen de Nederlanders daarop klassieke verhalen over de Nederlandse geschiedenis, zoals het hoort in hun moedertaal. Ditmaal gaan de verhalen over de Veluwe, een bosrijk gebied in de omgeving van Apeldoorn.

Heidevolk is geen spek voor ieders bek: Vooral de specifieke vocalen geven de Nederlandse folk/paganmetalband een heel speciaal karakter. Daarvoor zorgen de eerder reeds aangehaalde Nederlandstalige lyrics, bovendien worden die in tweestemmige harmonieën gezongen. Het is iets wat hun muziek een eigen karakter geeft, maar waar helaas ook mensen op afknappen. Ikzelf ben nooit een grote fan geweest, maar laten we die nieuwe schijf vooral met een open mind aanvangen. Het is trouwens de eerste schijf met nieuwe zanger Lars Nachtbraeker (echte naam: Vogel), aangezien zijn voorganger Joris Boghtdrincker sinds 2013 weer gewoon als Joris Van Gelre door het leven stapt.

Van opener Winter Woede had de band reeds een video clip op de wereld losgelaten. Daarin bleek alvast dat de zangerswissel geen al te groot effect heeft gehad op de stijl en sound van de band. Aan stevige riffs alvast geen gebrek, extra ondersteund door vette grunts en gepast afgewisseld met melodieuze stukken.

IMG_5878 copyHet zestal gaat daarna verder op de ingeslagen weg. Tijdens nummers als Herboren In Vlammen en De Hallen Van Mijn Vaderen drijven die harmonieuze zangstemmen voort op vette riffs, aangedreven door pompende drums. De Vervloekte Jacht geeft dan weer te veel de indruk dat we naar een verhaal aan het luisteren zijn en te weinig naar een afgewerkt nummer. Weg sfeer.

Daarna gaat het gelukkig terug de goeie richting uit. De zang, die na verloop van tijd wat eentonig dreigt te worden, wordt net genoeg afgewisseld met boeiende instrumentale tussenstukken. Daarvoor zorgen harmonieus klinkende nummers als Drinkgelag. Ook de titeltrack zorgt met z’n breakdown, scream en versnelling voor een hoogtepunt. Een gruntje hier en daar zoals tijdens de opener had het geheel wellicht nog meer ten goede gekomen.

Het grootste meezingertje op het album weerklinkt dan warempel nog in het Engels! “Hail to Vinland!” klinkt het tijdens de stevige uptempo afsluiter Vinland. Naast het weer stevige riffwerk krijgen we ook nog eens een volwaardige gitaarsolo te horen. Het nummer klinkt mede daardoor net iets minder signature Heidevolk. Een leuke afsluiter is het evenwel.

Een band die draait rond een bepaalde gimmick, wordt al snel saai en verliest snel z’n relevantie. Heidevolk klinkt op z’n inmiddels alweer vijfde full album allesbehalve als een parodie op zichzelf. Al kan de zang na enkele nummers toch nog altijd eentonig beginnen over te komen. Op hun vorige plaat Batavia klonken ze al iets zwaarder dan voorheen en die trend wordt zeker voortgezet.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s