Vanderbuyst – At the Crack of Dawn (2015)

459148Sommige bands zijn gemaakt om de eeuwigheid te trotseren, anderen besluiten om ermee te kappen wanneer het nog goed gaat. Vanderbuyst is er eentje uit de tweede categorie. Het Nederlandse hardrocktrio liet al weten dat ze er dit jaar mee stoppen en dat het wapenfeit ‘At The Crack Of Dawn’ hun laatste zal zijn.

“Na vier full albums en meer dan vierhonderd optredens houden we het voor bekeken”, aldus de band,¬† “We zijn op het punt gekomen waar we onze principes zouden moeten verloochenen om dit verhaal te kunen laten slagen. Je kan de dag van vandaag nu eenmaal niet meer overleven op rock-‘n-roll.” Elke jonge rockster in the making terug met de voetjes op de grond.

Maar over naar de orde van de dag. De titeltrack opent het album met een baslick die veel wegheeft van die van Iron Maiden’s Wrathchild. De gitaarriff zorgt voor een heerlijke groove doorheen het nummer. Vanderbuyst mag dan terminaal zijn, de band steekt nog in topvorm.

Vanderbuyst

Tekst en muziek zijn meermaals geweldig op elkaar afgestemd, Roller-Coaster Ride bevat de duidelijke drive die bij de titel past. Girl In Heat laat zich introduceren door een vocale harmonie. Het nummer doet iets meer glammetal aan dan de rest, wat dan ook weer perfect past bij een tekst over een hete truffel.

De sfeer tijdens Lost In Discotheques is ietwat bevreemdend. Alsof je … verdwaald bent in een volle discotheek, op zoek naar een bekend gezicht en tussendoor toch aarzelend enkele dansbewegingen makenD om niet te veel uit de toon te vallen. Het valt nu eenmaal niet anders uit te leggen.

Niet dat de Nederlanders ineens proberen het warme water uit te vinden. Hun hardrock heeft nog altijd diezelfde ouderwetse drive die ze altijd gehad heeft. Maar oubollig voelt hun laatste werk op geen enkel moment aan. Een band die nog geen tien jaar bestaat en met hun nieuw album de rockliefhebber op dergelijke manier meeneemt op een tocht vol hartstocht en melancholie, faut le faire.

Met het akoestische Sweet Goodbye wordt dan finaal de stekker uit Vanderbuyst getrokken. Wanneer je de achtergrond van het nummer erbij neemt, doet het nummer pas echt naar adem snakken. Want eigenlijk is het meer een bitter sweet goodbye, de zwanenzang van de band toont aan dat Willem, Barry en Jochem nog lang niet uitgezongen waren. Maar soms geraak je gewoon niet uitgezongen, such is life.

Check ze dit jaar zeker live, nu het nog kan.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s