Sodom – Decision Day

sodom_-_decision_dayHij werd twee jaar geleden al aangekondigd met de komst van de EP ‘Sacred Warpath’ en nu is hij er ook. De alweer vijftiende studioplaat in het dertigjarige bestaan van de Duitse teutoonse thrashers van Sodom luistert naar de naam ‘Decision Day’.

D-day dus voor het powertrio van Tom Angelripper. Hoewel de Duitsers nog altijd aan een gemiddelde zitten van een album om de twee jaar, weten ze het niveau van hun platen telkens weer boven een zekere standaard te houden. Met een dergelijke, opnieuw naar oorlog verwijzende albumtitel en -cover (kudos daarvoor naar Joe Petagno, tevens de man achter verschillende hoezen van onder meer Led Zeppelin, Pink Floyd en Motörhead) lijkt deze vijftiende telg alvast niet te breken met de aangesneden thema’s van de band.

De riffs van In Retribution zetten het album stevig in. Ook de vocals van Angelripper snijden nog steeds los door het vlees. We krijgen veel klassiek gebeuk, maar door de uitgebalanceerde productie en door de toevoeging van de nodige effecten, zoals bijvoorbeeld de fade-in van de titeltrack, voelt deze lekker ouderwetse thrashplaat op geen enkel moment echt gedateerd aan. De gitaarsolo tijdens diezelfde titeltrack zou dan weer perfect een gemiddeld hardrocknummer kunnen dragen. Ze maken zich er niet vanaf met wat simpele shreds à la Slayer, om maar een bekend voorbeeld te gebruiken. Altijd een plus in mijn boekje.

band-haulix-3Die solo’s beperken zich overigens niet tot dat ene nummer. Ook tijdens Caligula toont “Bernemann” uitgebreid zijn kunnen. De Soulfly-achtige schreeuw tijdens het refrein vind ik dan weer minder geslaagd. Het blijft daardoor wel even hangen. Net zoals dat van Vaginal Born Evil trouwens. Dat nummer is dan weer het toppunt van de nieuwe sound van Sodom. Niet opmerkelijk anders dan vroeger, maar toch net iets melodieuzer.

Niet dat ze het beuken verleerd zijn. Dat bewijzen ze dan weer tijdens tracks als Belligerence en Sacred Warpath, dat we intussen al kenden. Die tien nieuwe nummers vallen zeker wel mee, maar toch is net dat Sacred Warpath voor mij het hoogtepunt van de plaat. Het is immers tijdens dat nummer dat het ouderwetse gebeuk perfect samensmelt met het modernere, melodieuze en technische geweld. Maar misschien valt die voorkeur ook anders uit te leggen. Het nummer is namelijk enorm gegroeid bij mij. Het heeft dus wel al een voorsprong van bijna twee jaar op de rest. Toch maar een paar keer herbeluisteren dus en laten groeien die handel!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s